Het verhaal van Leo

In Zwijndrecht werd er op 25 juli 1935 een jongen geboren.

Zijn ouders heetten Herman en Charlotta.

Vader Herman had een apotheek, daarboven woonden zij.

Leo was 5 jaar oud toen Hitler Nederland binnen viel.

Langzamerhand mocht Leo niet meer naar zijn eigen school.

Maar hij mocht ook niet zwemmen of voetballen met zijn vriendjes.

Zelfs even een rondje fietsen door de wijk, mocht ook niet.

Dit alleen omdat Leo Joods was.

Leo en zijn ouders werden in juli 1942 uit huis gehaald. 

Ze werden gebracht naar kamp Westerbork.

Omdat Herman apotheker was, kon hij een baan krijgen in het ziekenhuis daar.

Zo hoefde de familie voorlopig niet op transport.

In het kamp kon Leo naar school en hij vierde daar zijn verjaardag.

Zelfs Sinterklaas kwam er langs, Leo kreeg een rolletje pepermunt van hem.

Leo kon met andere Joodse kinderen spelen in de speeltuin in het kamp.

Je zou het niet zeggen dat daar tussen al die barakken een speeltuin was!

Twee jaar lang hebben Leo en zijn ouders in Westerbork verbleven.

Totdat ook hun namen voorkwamen op de transportlijst.

Zij gingen op 4 september 1944 met de trein naar Theresienstadt.

Vanuit daar werd Leo met zijn moeder naar Auschwitz gebracht en daar vermoord.

De vader van Leo heeft de oorlog overleefd. 

Hij heeft persoonlijke documenten zoals foto's aan Kamp Westerbork gegeven.

Daarvan hebben ze een routeboekje voor kinderen gemaakt.

Leo en zijn vader Herman.

Naomi en ik herdenken vanavond Leo en zijn familie.

Wij waren in de mei vakantie in Kamp Westerbork en hebben zo Leo leren kennen.